Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 52

Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 53

Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 54

Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 55

Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 56

Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 57

Warning: A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/eaals/public/wp-content/themes/gonzo/single.php on line 58
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ no image

Published on 15 Σεπτεμβρίου, 2015 | by eaals

0

Οικονομική κρίση και ηθικές αξίες

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ*

                                                     Υποναυάρχου Λ.Σ. (εα.) Κώστα Μιχ. Σταμάτη

 Η μηχανοποιημένη εποχή μας έχει το θλιβερό προνόμιο να βρίσκεται ανάμεσα σε μια δίχως προηγούμενο οικονομική κρίση και σε μια πρωτόγνωρη παρακμή ηθικών αξιών της ζωής. Και η  μεν κρίση των οικονομικών θα κάνει τον κύκλο της και γρήγορα ή αργά θα επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση ή περίπου σε αυτήν. Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσεις είναι από όλους μας αντιληπτές και οι παρενέργειές της χτυπούν καθημερινά την πόρτα του καθενός μας, προκαλώντας τη φρίκη της ανάγκης για επιβίωση. Όμως η  παρακμή των ηθικών αξιών, που κατέβηκε στο χαμηλότερο σκαλοπάτι όλων των εποχών στον τόπο μας και διεθνώς, αποτελεί μια πολυπλοκότερη υπόθεση, η οποία απαιτεί χρόνο, τήρηση ηθικών κανόνων και θέληση ενός ολόκληρου λαού για να ξαναβρεί την ηθική του υπόσταση. Χρειάζεται ένας μακρός χρόνος επίπονης προσπάθειας επιστροφής των αξιών, που πρέπει να τις προσαρμόσει στην εποχή του, να τις αναβιώσει στις σωστές τους διαστάσεις και να τις θεσμοθετήσει ηθικά, ώστε να παγιωθούν στη συνείδηση του καθενός, ο οποίος θα αναλάβει και τη διηνεκή προστασία τους. Οι μελετητές έχουν υπολογίσει ότι χρειάζεται μισός περίπου αιώνας αγώνα και προσπάθειας για να εγκαθιδρύσει σταδιακά τις χαμένες ηθικές αξίες. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο και λόγω του χρόνου, που απαιτείται για την πραγμάτωσή του,. σχεδόν ακατόρθωτο.

Ας δούμε όμως με λίγα λόγια την υφή της κάθε μιας από τις δυο πιο πάνω καταστάσεις, προκειμένου να καταλήξουμε στα αναγκαία συμπεράσματα. Και πρώτα η οικονομική κρίση. Μια λαίλαπα, που σαρώνει τους λαούς και εξαφανίζει στο πέρασμά της κοινωνίες και κοινωνικές τάξεις και οδηγεί τον άνθρωπο συχνά στη διέξοδο του θανάτου. «Το δόγμα του σοκ», που ακολουθεί την κρίση, σπέρνει τον πανικό, τα αδιέξοδα, το φόβο, την απελπισία, την ηττοπάθεια και την καταρράκωση της προσωπικότητας. Το δόγμα θολώνει το φως του αύριο και επιβάλλει το απόλυτο σκοτάδι στις κοινωνίες του σήμερα. Ο άνθρωπος σκύβει βαθιά στον εαυτό του και εγκαταλείπει τα σύνολα, επιδιώκοντας με κάθε μέσον να εξασφαλίσει τον επιούσιο, χωρίς να «ανωθρώσκει». Αυτή η οπισθοδρόμηση μας οδηγεί στον πρωτόγονο άνθρωπο της ζούγκλας, που ενδιαφέρεται μόνο για το καρβέλι και για το σεξ, μη έχοντας άλλους πλατύτερους ορίζοντες. Στην Ελλάδα η οικονομική κρίση θα ήταν ήδη παρελθόν αν οι ηγέτες της σέβονταν, αγαπούσαν και νοικοκύρευαν τον τόπο τους και ασκούσαν μια πολιτική, σαν εκείνη του σπιτιού τους, αφού και η πολιτεία είναι το ευρύτερο σπίτι τους, που οφείλουν να το νοικοκυρέψουν με αυταπάρνηση. Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Ο τόπος αφέθηκε στις αρπακτικές διαθέσεις των δανειστών μας, η Ελλάδα πλήρωσε και πληρώνει πολλαπλάσια από όσα δανείστηκε και έχει εμπλακεί σε μια διεθνή δίνη, που την ωθεί βίαια και με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία και στην συνακόλουθη εξαθλίωση των ανθρώπων της.

Η πρωτοφανής ανεργία, η έσχατη ένδεια, η ανυπαρξία της κρατικής πρόνοιας και φροντίδας, η παρακμή της παιδείας, η απουσία της υγείας, η άγνωστη σήμερα   αξιοκρατία, η κυριαρχία του ρουσφετιού, η ακατάσχετη φυγή της στρατιάς των μορφωμένων και επιστημόνων νέων και παλαιότερων Ελλήνων σε άλλες χώρες, η αγωνία του αύριο, η πείνα, η ανυπαρξία μέλλοντος, είναι μερικά από τα συμπτώματα επικράτησης του δόγματος, το οποίο καθημερινά καλλιεργείται με δηλώσεις, εκπομπές και δημοσιεύματα. Πρόκειται για τη διεξαγωγή ενός αμείλικτου χωρίς όπλα πολέμου, του οικονομικού πολέμου, ο οποίος πραγματοποιείται αργά, ύπουλα, υποχθόνια, συγκαλυμμένα, παραπλανητικά, αόρατα, και γι’ αυτό είναι χειρότερος εκείνου, που συντελείται φανερά και με τα όπλα, όπου γνωρίζεις τον αντίπαλο και ανάλογα τον αντιμετωπίζεις.

Στον τομέα των ηθικών αξιών, τον πνευματικό βίο του λαού μας, κατά τον φιλόσοφο Αριστοτέλη, οι βασικοί πυλώνες του ήταν οι τρεις επιστήμες: η Θρησκεία, η Φιλοσοφία και η Τέχνη. Εμείς αναλυτικότερα θα προσθέταμε: την πατρίδα, τη φιλοπατρία, την οικογένεια, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα, τη θρησκευτική και καθημερινή του βίου παράδοση, την ειλικρίνεια, τους κανόνες συμπεριφοράς και διαβίωσης, την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και την κοινωνία μας, τη γνώση της ιστορίας μας και τις διδαχές της, την παιδεία, την ενημέρωση και διαφώτιση του λαού επίσημα από το κράτος, την εθνική αυτοσυνειδησία και υπόσταση, την αποτίμηση τιμής προς τον  Έλληνα, που πέρασε, που αγωνίστηκε, που δημιούργησε πνευματικά, που ανέδειξε το μεγαλείο αυτού του ένδοξου τόπου, που μεγαλούργησε στο διάβα των αιώνων, πριν από τους ευρωπαϊκούς λαούς και ο πολιτισμός του υπήρξε η κύρια πηγή δημιουργίας του δικού τους πολιτισμού. Τέλος ο υπέρτατος σεβασμός προς όλες αυτές τις αξίες.

Μέσα σε αυτόν τον πολυσήμαντο κύκλο των αρχών, που αναφέραμε περιχαρακώνεται αυτό, που λέμε ηθικές αξίες. Οι μαρτυρίες της εξαφάνισής τους είναι αμέτρητες: η έννοια της πατρίδας και η προς αυτήν αγάπη και θυσία είναι ξεπερασμένες, το λίκνο της κοινωνίας, η  οικογένεια, σχεδόν διαλύθηκε και σε πολλά υπερβαίνει και τα κακά ξένα πρότυπα, η γλώσσα κακοποιήθηκε, νοθεύτηκε και έχασε τη δύναμη και το κύρος της, τα ήθη και τα έθιμα σιγά – σιγά εξαφανίζονται και όπου διασώζονται τούτο οφείλεται σε κάποιους τελευταίους υπερασπιστές τους, που θεωρούνται γραφικοί, διαλύθηκε ο ιστός του καθημερινού βίου και η θρησκευτική παράδοση παραχώρησε τη θέση της σε ανόητους πολέμους με τη θρησκεία και τις αρχές της, η ειλικρίνεια, η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και την κοινωνία μεταλλάχτηκαν και τη θέση τους πήρε το ψέμα, η υποκρισία και η αδιαφορία, οι κανόνες συμπεριφοράς και ο τρόπος διαβίωσης υπηρετεί μόνο το προσωπικό συμφέρον, η γνώση της ιστορίας ανύπαρκτη και αντ’ αυτής επικράτησε η λήθη στο ιστορικό μεγαλείο του Ελληνισμού, η αποκαθήλωση των πρωταγωνιστών και η κακή και ελλιπής διδασκαλία της στα σχολεία, η παιδεία και η διακίνηση των ιδεών υπηρετούν πολιτικές και προσωπικές σκοπιμότητες, με αποτέλεσμα αντί διακίνηση ιδεών να συγκρούονται καταστρεπτικά αντίθετες πολιτικές παρατάξεις και κοινωνικά μορφώματα, η απαράδεκτη υποβάθμιση του μεγαλείου του Ελληνισμού και η συνεχής προσπάθεια εκμηδένισής του.

Αυτή η έξωθεν επιδρομή αποβλέπει στην αποδόμηση του Ελληνισμού και στη διασπορά στα παραπλανητικά όρια της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, η οποία έχει αποκλειστικό στόχο τη διάλυση των παραδοσιακών κρατών και την άνευ όρων ένταξή τους στο άρμα της ευρωπαϊκής αρπακτικής οικονομίας των άσπονδων  «εταίρων» μας. Σε τούτο όμως συνεργεί άμεσα και η έσωθεν ανοχή, η έλλειψη αντίστασης, η αδιαφορία υπεράσπισης του εθνικού συμφέροντος, αλλά και μια υποβόσκουσα αδιαφορία, που κάποτε εγγίζει τις παρυφές της προς την κατεύθυνση αυτή συνεργασία. Όλα αυτά έφεραν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού, κατάσταση, η οποία συνεχίζεται επικίνδυνα μέχρι και σήμερα, που μετά από τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων με τους «εταίρους» μας, η επιδιωκόμενη συμφωνία βρίσκεται ακόμη σε δαιδαλώδες χάος.

Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικά αποδεικτικά στοιχεία αυτής της παρακμής των ηθικών αξιών, που εντοπίζονται στην καθημερινότητά μας: Στην τηλεόραση, που παραμέρισε σχεδόν όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στο ραδιόφωνο, στα κάθε λογής έντυπα, στα σχολεία, στις επίσημες διαλέξεις, ομιλίες, σεμινάρια και ημερίδες, δεν υπάρχει καμιά αμιγής εκπομπή, αναφερόμενη στην Ιστορία, στην Τέχνη, στα Γράμματα, στην Ελλάδα, στον Ελληνισμό, στη θρησκεία, στην κλασική παιδεία και γραμματεία, στη διαιώνια πορεία των Ελλήνων. Αντίθετα προβάλλονται καθημερινώς πέρα από 30 εκπομπές μαγειρικής και μια ατελείωτη σωρεία άλλων  σκουπιδιών, που αναγκάζουν τους θεατές να αναζητούν μάταια κάποια εκπομπή με περιεχόμενο. Η Ιστορία γράφεται και διδάσκεται από πολυμελείς ομάδες νέων ημετέρων συγγραφέων – φιλολόγων και απηχεί τις προσωπικές επιλογές και απόψεις των συντακτών της, απέχοντας από την αληθινό πυρήνα της ελληνικής ιστορίας, που εδώ εμπλουτίζεται με κάθε είδους άσχετα αποσπάσματα, φωτογραφίες και εικόνες, αλλά και απόψεις διαφόρων, οι οποίοι αγνοούν την Ιστορία, την παραχαράσσουν, υποβιβάζουν τον Ελληνισμό και τον παγκόσμιο ρόλο του. Οι εθνικές επέτειοι, οι παρελάσεις, οι στολές, το παραδοσιακό κατεστημένο, εγκαταλείφθηκαν, με ακατανόητες δικαιολογίες και ανθελληνικές στάσεις. Ο πνευματικός κόσμος στην πλειονότητά του, σαν άτομα της δεινώς πάσχουσας ελληνικής κοινωνίας, μπαίνει στο καβούκι του  και από το «δόγμα του σοκ», απελπισμένος και φοβισμένος,  αγωνίζεται και αγωνιά για την εξασφάλιση του επιούσιου μόνο.  Αντίθετα τα πνευματικά ιδρύματα όλων των διαβαθμίσεων, τα καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά σωματεία, σύνδεσμοι και ενώσεις, βολεμένοι στην πλειονότητά τους σε επιτροπές απονομής βραβείων και συντάξεων, σε συμβούλια, συνέδρια, συμπόσια, ημερίδες, στο δημόσιο και στους διάφορους   οργανισμούς και υπηρεσίες, με ιδιαίτερα παχυλή αργομισθία, «καθεύδουν» μακάρια και επικίνδυνα, χωρίς καμιάν αντίσταση, συνεχίζοντας το… έργο τους. Δε λέμε να κατέβουν στους δρόμους, αν και αυτό είναι μια έντονη φωνή διαμαρτυρίας, αλλά θα μπορούσαν να τυπώσουν μανιφέστα και να τα κοινοποιήσουν εντός και εκτός Ελλάδας σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς και στον ελληνικό λαό, με σκοπό την αφύπνισή του και τη διαμόρφωση της σωστής πνευματικής αντιστασιακής του στάσης. Να διαμαρτυρηθούν εγγράφως στην Πολιτειακή και πολιτική ηγεσία και τα κόμματα, να κάνουν παραστάσεις, να διαμαρτυρηθούν γραπτώς και προφορικώς, να απευθυνθούν στα διεθνή πνευματικά κέντρα, ακαδημίες  και ιδρύματα, ζητώντας την πολύτιμη συνδρομή τους. Τα πολυάριθμα καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά σωματεία, σιγούν, λιβανίζοντας την εξουσία και επιδιώκοντας να αποκομίσουν κάποιαν επιδότηση για τα έντυπά τους, τα οποία παρά ταύτα, ένα – ένα διακόπτουν την κυκλοφορία τους. Βέβαια υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις, που μάχονται καθημερινά με όποιο μέσον διαθέτει η φαρέτρα τους. Αυτοί είναι οι γραφικοί ιδεολόγοι, οι συνεχώς διαμαρτυρόμενοι. Είναι αυτοί, που αγαπάνε την πατρίδα, προστατεύουν το εθνικό συμφέρον, θέλουν την Ελλάδα αείφεγγη, ακτινοβολούσα, πνευματική μάνα της οικουμένης. Πόσοι είναι αυτοί! Μειονότητα ατυχώς. Και ο λαός κουνάει το κεφάλι του, μουρμουρίζοντας στοχαστικά: «Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη» και η ολέθρια καταβαράθρωση του τόπου μας συνεχίζεται ακάθεκτη.

Τι θα μπορούσε να διορθώσει την κατάσταση; Δύσκολη η απάντηση, εκεί, που έχουμε φτάσει. Ωστόσο η αναζήτηση και η ανάδειξη ενός άξιου ηγέτη από το λαό, με εθνικά κριτήρια και όχι με τις ξεπερασμένες και ολέθριες πολιτικές ιδεολογίες του, η διοργάνωση μιας εθνικής παιδείας, με ελληνοκεντρικές αρχές, με άνοδο του εθνικού φρονήματος της σπουδάζουσας νεολαίας, με τη σωστή παιδεία και την προσφορά εργασίας, η με σοβαρότητα προσέγγιση στους αρχαίους μας θησαυρούς του πολιτισμού μας, η εμφύσηση πίστης σε αυτόν, ο σεβασμός των αρχών της ηθικής και της θρησκείας σε όλες τις εκφάνσεις τους, η αγάπη και η με όλες τις δυνάμεις του προστασία από την επιδιωκόμενη αλλοτρίωση της γλώσσας, η θέσπιση αυστηρών κανόνων ειλικρίνειας, εντιμότητας, πίστης, αυτοπεποίθησης, αυτοσυνειδησίας, αυτοσεβασμού, φιλοπατρίας αγάπης προς τον πλησίον και την κοινωνία, που ζει.

Χρειάζεται ένα κοφτερό νυστέρι για να σταματήσει το αμαρτωλό παρελθόν, ένας μακρός χρόνος αλλαγής της νοοτροπίας του σύγχρονου Έλληνα, που δεν είναι άμοιρος ευθύνης και αυτός για την καταστροφή της πατρίδας του. Απαιτείται θέσπιση αυστηρών κανόνων πολιτικού και κοινωνικού βίου, που να ισχύουν για όλους το ίδιο, επιβάλλεται η επίπονη οικοδόμηση παρόντος, το οποίο να θεμελιώνει την αίσια πορεία του μέλλοντος.

Στον κάθε άνθρωπο υπάρχει το πνεύμα, στους μορφωμένους, τους πολιτικούς, τους ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης. Μαζί με το πνεύμα αυτό ενυπάρχει και ο τρόπος έκφρασης του Λόγου και της Τέχνης. Ο ελληνικός λαός, που στην άγνοιά του πίστεψε τους πολιτικάντηδες και τους στήριξε επί χρόνια στην εξουσία, προδόθηκε και ξεγελάστηκε, με αποτέλεσμα οι πλούσιοι να γίνουν πλουσιότεροι και οι φτωχοί πλέον να αναζητούν την τροφή τους στους κάδους απορριμμάτων. Σε αυτόν τον  Έλληνα, που και τώρα διαπρέπει, προσφέροντας το φωτεινό ελληνικό πνεύμα του στα μεγάλα επιστημονικά κέντρα και πανεπιστήμια του κόσμου, ενώ συγχρόνως αποδυναμώνει την πνευματική αλκή της Ελλάδας, αξίζει να του δοθεί η μοναδική ευκαιρία σωτηρίας του, πραγματοποιώντας μια ειρηνική πνευματική επανάσταση, με την αμέριστη συμπαράσταση των ανθρώπων του Λόγου και της Τέχνης. Το πνεύμα, που κρύβουμε όλοι μέσα μας είναι παντοδύναμο και μπορεί να αλλάξει την απαράδεκτη ελληνική νοοτροπία ειρηνικά, δίχως βία και ανατροπές. Ο σύγχρονος Έλληνας το οφείλει στον εαυτό του και στην πατρίδα, γιατί και οι δυο το αξίζουν.

 

* Δημοσιεύτηκε στο περ. «Λιμενικά Χρονικά», τεύχος 102/Απρ. –Ιουν. 2014, σελ. 1 – 3.


About the Author



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑