Η ανάγκη για αγώνα των αποστράτων δεν αποτελεί επιλογή, αλλά επιτακτική υποχρέωση που πηγάζει από την ίδια την έννοια της αξιοπρέπειας. Οι άνθρωποι που υπηρέτησαν με συνέπεια, πειθαρχία και αυταπάρνηση την πατρίδα, δεν είναι δυνατόν να οδηγούνται, μετά το πέρας της ενεργού υπηρεσίας τους, σε συνθήκες που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής και την κοινωνική τους υπόσταση.

Η αξιοπρέπεια των αποστράτων συνδέεται άμεσα με την αναγνώριση της προσφοράς τους. Δεν αφορά μόνο το οικονομικό σκέλος, όπως οι συντάξεις και οι παροχές υγείας, αλλά και τον σεβασμό, την ισότιμη μεταχείριση και τη διατήρηση της κοινωνικής τους θέσης. Όταν αυτά τίθενται υπό αμφισβήτηση ή συρρικνώνονται, τότε ο αγώνας γίνεται μονόδρομος.

Ο αγώνας αυτός δεν είναι συντεχνιακός. Αντιθέτως, αποτελεί αγώνα δικαιοσύνης και συλλογικής μνήμης. Μια κοινωνία που αδιαφορεί για εκείνους που τη στήριξαν σε κρίσιμες στιγμές, θέτει σε κίνδυνο τις ίδιες της τις αξίες. Οι απόστρατοι, μέσα από οργανωμένες και συντονισμένες δράσεις, καλούνται να υπερασπιστούν όχι μόνο τα δικαιώματά τους, αλλά και την έννοια της θεσμικής συνέχειας και του σεβασμού προς την προσφορά.

Επιπλέον, η διεκδίκηση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης λειτουργεί ως παράδειγμα για τις νεότερες γενιές. Δείχνει ότι η προσφορά στην πατρίδα δεν πρέπει να οδηγεί σε λήθη, αλλά να αναγνωρίζεται έμπρακτα και διαχρονικά. Έτσι, ο αγώνας των αποστράτων αποκτά ευρύτερη κοινωνική σημασία, ξεπερνώντας τα στενά όρια μιας επαγγελματικής ομάδας.

Συμπερασματικά, η διασφάλιση της αξιοπρέπειας των αποστράτων αποτελεί ζήτημα αρχής και ευθύνης. Ο αγώνας τους είναι δίκαιος, αναγκαίος και ουσιαστικός, γιατί αφορά όχι μόνο το παρόν τους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μια κοινωνία τιμά το παρελθόν της και διαμορφώνει το μέλλον της.

Δημήτρης Α.Σαϊτάκης

Γεν. Γραμματέας ΕΑΑΛΣ